e.i.

12 Ağustos ☄️🧐👇

BFF ekibi ile 11h00 gibi Maltepe’den yola çıktık.  Bir önceki yolculuğumuza nazaran trafik daha azdı. Onun bir etkisi olsa gerek Bursa yolunda, emniyet şeridini normal şerit belleyen şöförlerden az vardı. Onlar da” hareket halindeki” taşıtlar için ayrılan yolları kullanıyorlardı. Kamp atacağımız alana varmadan önce severek izlediğimiz Şahsiyet dizisinde görseli geçen Gölyazı yarım adasına gittik. Bölge turistik olarak bir değer oluşturmaya başladığı için arabalarımızı kasabanın girişindeki büyük alana otopark parası vererek girdik. Çeşitli eski evler, tek kişilik bank sandalyelerinde çay içmeceler, dondurma, meyve falan filan ve taşıt trafiğ derken tekrar bindik BFF’ye ve Karacabey Longoz kamp alanına koyulduk.

Girişte bütün etkinliği organize eden arkadaş bizi karşıladı ve alanda arabamızı bırakamayacağımızı, çadır kurma işlemleri tamamladıktan sonra arabayı otopark’a taşımamızı rica etti. Biz de öyle yaptık. Ama tabi ki de bu ricayı yerine getirmemiş olanlar vardı. Ve tabi ki de O arkadaşlar sahneden bile tekrar tekrar uyarıldı. Ve tabi ki de o arabasını bırakmayan kişilerin sayısı “kalabalıktan kaynaklı olarak” arttı da arttı. Sahneden “lütfen arabalarınızı kamp alanından çıkartın bakın jandarma gelecek” uyarılarına inat orman arasındaki araziler, yandaki tarlalar farlarını açık tutan arabalarla doluyordu. Neyseki içeceklerimizi soğuk tutan derme çatma bir dolap dolusu 🍺 vardı da olaylara pek takılmadık.

Şehirdeki ışık kirliliğinden kaçmak ve konu hakkında emek sarf etmiş insanların paylaşımlarını dinlemek iyi bir fikirdi. Fakat 4.’sü düzenlenen aktivitenin “daha çok” katılımcı beklentisi(KPI)’yla düzenlenebilen organizasyon nedeniyle hayal ettiğimiz gözlem deneyimini yaşayamadık. Ellerindeki telefonların ışığıyla bile insanın kirlilik yapabileceğini ön göremedik… Konunun defalarca sahneden anons edilmesine karşın sahnenin dediğine uymaması da içinde yaşadığımız coğrafyaydı. Bir yanda telefonlarının ışığıyla gezenler, diğer tarafta resmen göktaşlarını görmememiz için  hareketli projeksiyonların vızır vızır gezdiren sahne.

Hayal ettiğimiz kadar olmasa da ☄️gördük. Gecenin daha güzel bir ışık oyunu vardı bizim için. Çadırların gölgesinde olanlar. Tabi telefonundan çadırın içinde ışık açınca insan karanlıkta dışarıdakiler için inanılmaz bir şölen olabiliyor.

Bu günü bir tatil fırsatı belleyen çekirdek aileler ilk kamp deneyimlerini yaşıyorlar. İçindeyken görünmez olduğuna inandığın çadırın içindeki ışıktan çadırın dışına yansıyan gölge oyunlarıyla birlikte. 🙈

Kalın sağlıcakla